ΣΚΕΨΕΙΣ ΜΙΑ ΕΒΔΟΜΑΔΑ ΜΕΤΑ ΤΗΝ ΔΟΛΟΦΟΝΙΑ ΤΟΥ ΑΛΕΞΑΝΔΡΟΥ

ΑΝ ΟΜΩΣ ΟΛΟΙ, ΑΛΛΑ ΟΛΟΙ, ΗΜΑΣΤΑΝ ΕΚΕΙ, ΣΤΟΥΣ ΔΡΟΜΟΥΣ, ΟΛΑ ΘΑ ΗΤΑΝ ΔΙΑΦΟΡΕΤΙΚΑ




















Μιλάω για όλους εμάς που για μια εβδομάδα, με κομμένη την ανάσα, παρακολουθούσαμε από τον καναπέ, τις συγκλονιστικές εικόνες από τα γεγονότα που διαδραματίστηκαν στους δρόμους των ελληνικών πόλεων. Ή το πολύ-πολύ παρακολουθούσαμε μπροστά στον υπολογιστή τα νέα από το διαδίκτυο και τα σχόλια και απόψεις των νέων ή ακόμη τροφοδοτούσαμε (όπως εγώ τώρα) τα blogs μας με κείμενα, φωτογραφίες, βίντεο για να έχουμε ήσυχη (;) την συνείδησή μας!

Οργιστήκαμε, θυμώσαμε και θυμώνουμε, συζητήσαμε με φίλους, ανταλλάξαμε απόψεις και πολλοί θυμηθήκαμε και τις δικές μας ημέρες "δόξας", όταν έφηβοι πρωτοστατούσαμε στις διαδηλώσεις στους δρόμους, στις καταλήψεις και ΝΑΙ πιστεύαμε ότι θα αλλάξουμε τον κόσμο!

Τώρα ;

Περιμένουμε από τους «άλλους», που συμμετέχουν στο καθημερινό "reality" την ελπίδα για μια ανατροπή του συστήματος που εμείς δεν μπορέσαμε να φέρουμε. Τους υποστηρίζουμε – σιωπηρά ή και φωναχτά – αλλά εκ του ασφαλούς, χωρίς να τους δίνουμε ένα χεράκι βοήθειας...

ΑΝ ΟΜΩΣ ΟΛΟΙ, ΑΛΛΑ ΟΛΟΙ, ΗΜΑΣΤΑΝ ΕΚΕΙ, ΣΤΟΥΣ ΔΡΟΜΟΥΣ, ΟΛΑ ΘΑ ΗΤΑΝ ΔΙΑΦΟΡΕΤΙΚΑ........

Νέες κινητοποιήσεις σε όλη τη χώρα

Καθημερινή 13-12-2008
Πορείες και διαδηλώσεις μαθητών, φοιτητών και πολιτών σε Αθήνα και Θεσσαλονίκη.

Δυναμικό παρών δίνουν για άλλη μία ημέρα δίνουν οι μαθητές και οι φοιτητές, προχωρώντας σε νέες κινητοποιήσεις και διαδηλώσεις το Σάββατο... [Διάβασε σχετικό άρθρο στον δικτυακό τόπο]:
http://www.kathimerini.gr/4dcgi/_w_articles_kathremote_1_13/12/2008_260169

ΤΟ ΣΑΟΥΝΤΤΡΑΚ ΤΗΣ ΦΛΕΓΟΜΕΝΗΣ ΠΟΛΗΣ. ΤΩΝ ΣΠΥΡΟΥ ΤΣΑΚΙΡΗ - ΑΚΗ ΔΑΟΥΤΗ

Η δολοφονία του Αλέξη

Αυτός ο αστυνομικός, πατέρας τριών παιδιών, έμαθα, μπόρεσε να σκοτώσει ένα παιδί! Το παιδί με το χαμόγελο. Τον Αλέξη.

Το γεγονός αυτό ξύπνησε τόσες μνήμες ανάλογων γεγονότων από το παρελθόν, που αφελώς νομίσαμε ότι είναι πια μακρινό..., με τους γνωστούς-άγνωστους κουκουλοφόρους, τους "αγανακτισμένους" πολίτες, τα ματ, τις βίαιες κλωτσιές, τις φωτιές...

Θυμός και αγανάκτηση μας κατέκλυσε. Αλλά και απελπισία!

Τίποτε δεν έχει αλλάξει. Η δημοκρατία δεν μας προστατεύει μια και "τραυματίστηκε" θανάσιμα!

Και ο Αλέξης έφυγε. Μια μάνα έχασε ξαφνικά το "φως" της. Της το πήρε το χέρι αυτού του πατέρα-αστυνομικού!!!!

Ο Αλέξης δεν θα ξαναχαμογελάσει. Δεν θα ξαναονειρευτεί ότι θα αλλάξει τον κόσμο!

Αλλά, και εμείς που ονειρευτήκαμε;

Τας χορδάς ας αλλάξωμεν … άλλα σύρματα δώτε

ΠANEΠIΣTHMIO AIΓAIOY

ΣΧΟΛΗ ΑΝΘΡΩΠΙΣΤΙΚΩΝ ΕΠΙΣΤΗΜΩΝ
Ανοιχτή Επιστολή Κοσμήτορα και Προέδρων Τμημάτων
Ρόδος, 8 Δεκεμβρίου 2008

«Τας χορδάς ας αλλάξωμεν … άλλα σύρματα δώτε»
(Ανδρέας Κάλβος, Ωδές, Εις Μούσας)

Πενθούμε με οδύνη το χρονικό ενός προαναγγελθέντος θανάτου, στην πρωτεύουσα της χώρας, στο κέντρο των Αθηνών. Ας προσπαθήσουμε, μέσα από την οδύνη, να αλλάξουμε τη μοίρα που έγινε η ανεπάρκειά μας.

Τα τελευταία χρόνια παρατηρούσαμε να καλλιεργείται συστηματικά η εφιαλτική εκδοχή μιας κοινωνίας που μισεί το μέλλον της, που κενώνει το πνευματικό και εθνικό περιεχόμενο της πολιτικής της ύπαρξης.

Στοχοποιήθηκαν τα Πανεπιστήμια και η νεολαία. Η κοινωνία τα υποβάθμισε, αποπροσανατολίστηκε και έγινε πολύ ευέξαπτη μόνο με τις οργισμένες αντισυμβατικές δράσεις ορισμένων φοιτητών μας
Παρατηρούσαμε…

Ύβρεις και μίσος κατά των πνευματικών ανθρώπων και θεσμών επειδή αντιστέκονται στην αγοραία τάξη της καπατσοσύνης, στην απατηλή λάμψη της φευγαλέας τηλεοπτικής αλαζονείας, στην κενότητα νοημάτων και συναισθημάτων.

Στιγματισμός και μίσος κατά των νέων που σπουδάζουν, εργασιακή απαξίωση των νέων που εργάζονται, γελοιοποίηση όσων διαφέρουν και τολμούν να δηλώνουν τη διαφορά τους.
Γνωρίζουμε από καιρό πως η φονική εκδοχή της καταστολής είναι το αναμενόμενο ή σχεδιαζόμενο επόμενο στάδιο μιας αλλοτριωμένης ένοπλης μηχανής. Μετά την αλαζονική υποκρισία, μετά την κλοπή και την ατιμωρησία, ο χρόνιος κρατικός ιλεγκαλισμός εισήλθε στο ύστατο σύνορο της δημοκρατίας.

Οι νέοι και οι νέες αντιδρούν δυναμικά, οι πολίτες ανησυχούν. Η κοινωνία έχει ανάγκη να πενθήσει, να αναστοχαστεί, να αναζητήσει διεξόδους.

Ο ακαδημαϊκός χώρος είναι ο τόπος της καλλιέργειας των ιδεών, της αναζήτησης της προόδου, της κριτικής σκέψης, της επιστημονικής ανακάλυψης. Ο τόπος της μη καταστολής, της ελευθερίας της έκφρασης, της δημιουργίας.

Τα πανεπιστήμια πρέπει να παραμείνουν ανοιχτά. Παρά τη σκληρή και άδικη πολιτική και επικοινωνιακή επίθεση που θα υφίστανται. Παράλληλα με τις κινητοποιήσεις του φοιτητικού κινήματος, με την απεργιακή κινητοποίηση των διδασκόντων και διδασκουσών και με την ουσιαστική συμμετοχή του διοικητικού προσωπικού.

Τα Πανεπιστήμια πρέπει να παραμείνουν ανοιχτά. Το επικίνδυνο είναι να κλείσουν.

Μια εικόνα, χίλιες λέξεις.

Την ανάρτησε ο φίλος μου, ο Γιάννης Ζαμπετάκης.

Μπράβο Γιάννη!

Καλό ταξίδι μικρέ, αθώε, Αλέξη

Ένα παιδί συναντήθηκε, τόσο πρόωρα, με το πιο σκληρό πρόσωπο ενός κράτους που έχει θρέψει στους κόρφους του τη βία.

Ήταν μια "κακιά" στιγμή; Μια τραγική συγκυρία;

Το κράτος όπλισε το χέρι ενός αστυνομικού και το έστρεψε ενάντια σε ένα άοπλο παιδί, για να του κόψει - πρόωρα - το νήμα της ζωής του. Και σκόπευσε κατευθείαν στην καρδιά της Ελλάδας!

Ο μικρός, αθώος, Αλέξης συναντήθηκε με το θάνατο.

Μια ακόμη "εν ψυχρώ" δολοφονία συνετελέστηκε στα πεζοδρόμια της Αθήνας.

Και η Αθήνα, αυτή τη φορά, κάηκε από τον παλμό μιας νεολαίας που είχε πολύ θυμό μέσα της, γιατί δεν μπορεί να ανεχθεί το ψέμα και την φτήνια που κυριαρχούν, δεν μπορεί να δεχτεί τη συγκάληψη σκανδάλων και την ανυπαρξία οραμάτων και ιδεολογιών.

Δυστυχώς, όμως, η Αθήνα κάηκε και στην κυριολεξία. Και αυτό είναι ένα τεράστιο έγκλημα. Ένα μεγάλο δράμα!

Και ενώ τα παιδιά, με "σημαία" τον άδικο χαμό του Αλέξη βγήκαν στους δρόμους να εκφράσουν το θυμό και την αγανάκτησή τους, δεν κατάλαβαν - άπειρα όπως είναι - ότι έτσι, άνοιξαν τον δρόμο στο παρακράτος να δράσει με τις γνωστές μεθόδους και να σκορπίσει τον όλεθρο!

Όφειλε όμως να το έχει πλέον συνειδητοποιήσει αυτό η αριστερά, για να τα προφυλάξει από τη βία, στην πιο άγρια μορφή της! Ας το μετρήσει στα πιο μεγάλα λάθη της. Έτσι για την ιστορία!

Μικρέ μας Αλέξη, καλό σου ταξίδι!